Piranti Wigatine Nagari (Dening : Nila Zahrotul N)

Solah bawane kudu prayogi Ora kena sembarang dilangkahi Senadyan kuwi awujud piranti Nanging kedah diajeni Marga ora sembarang piranti Sebab laire wus lawas ing nagari iki Ora ditabuh sapenake dhewe nanging kudu ngerti pathokane ora mung iku wae sing dikarepake nanging uga dirasake ing jiwa ragane senadyan selang-seling nabuh mithete nanging selaras kaendahan lagune Slendro, pelog arane Wus dadi dhasar laras pathokane Nem, sanga, barang, manyurane Wus dhasaring pathete Kendhang, gong, bonang, gambang lan sapanunggalane Wus dumadi pusakaning nagari kene

Bumi Nangis (Dening : Agustav Triono)

Bumi nangis Luhe netesi lemah pathing plethak Warnane wis ora sumringah Kemulan apa sing ora mambrah-mambrah Bumi nangis Kabeh awake kesumpel runtah Padha wutah Kebingkem ning limbah akehe retung Nglarani bumi ora rampung-rampung Bumi terus nangis Ambegane seseg keneng polusi Sing terus diproduksi Dening wong-wong ora duwe ati Bumi terus bae nangis luhe nganiti garing Merga panas sing sang kaya ganas Oh, bumi sing arep mati Slametna sekang polusi Dadiya menungsa sing duwe ati

“Kaca Pengilon” (Dening: Hadi Sumarto)

Kaca pengilon aweh sasmita Sadurunge ndika lunga Delengen,tlitinen sing cetha Ben lakumu ora kesandhung lungka Wiwit saka rambut Kudu tansah nyebut Bismillah nembe jumangkah Ben aja nemu masalah Kupingmu tilingna sing premana Mlebuning swara kang nggawa warta Saringen endi kang becik endi kang ala Supaya mlakumu ora ketula-tula Mripat semono uga Kanggo ndeleng kanthi cetha Sawangen tengen lan kiwa Nggayuh slamet raharja Tangan aja sraweyan Sikil aja sethekaran Tumungkul ing sadawaning ratan Ing ngarep bakal nemu kabegjan

Terminal (Dening : Ismayawati)

Kebak ing kana gegambaraning urip, Tumplek blek dadi siji Semrawut, campur bawur Tan ana kendhate Ing kana Ana bocah-bocah cilik kang kebak panandhang Nanging isih bisa gumuyu Ah, rasane ngreridhu ati, Tas kothak kang nggayut ing pundhak Kebak pangarep-arep Minangka pratandha tansah saguh ngayahi Sesangganing ngaurip Ah, saya gawe anglesing ati Ing kana Ana tembang-tembang kekidungan Kang ambabarake jarwaning urip Ing saselaning swara gumrenggeng Bis-bis kang padha nggereng Lan pambengoke calo-calo kanthi adreng Snadyan panumpange tansah njinggleng Terminal, kebak gegambaring urip Tumplek blek dadi siji Yen wengine wis titis Kabeh dadi atis Kekidungan sirna tanpa tilas Kasaput angin kang tanpa welas Gegambaraning urip Semrawut tanpa kendhat Sepi tintrim tanpa kendhat Tumplek blek dadi siji

Jagade Gonjang-Ganjing (Dening: Prembayun Miji Lestari, S.S. M. hum)

Dak sebut jagade gonjang ganjing Amarga akeh kang padha ora eling Marang liyan, apa meneh marang sing gawe gesang Wong gedhe padha jegal-jegalan Rebutan panggonan lan panguasan Ewadene wong cilik padha gedhungsangan Golek pangan panguripan Sing ndhuwur saya mulur Sing ngisor saya thekor Pancen jagade lagi gonjang-ganjing Akeh kang padha ngeda Yen ora edan padha ora keduman Padha ndugang-dinugang Singkang-singkangan Ilang rasa kamanungsan Lumrahe wae gusti paring samubarang pepeling Maneka bebebdu: lindhu, petir, angin, udan, ora uwis-uwis Supaya manungsa padha eling

Mangsa Rendheng (Dening: Sunar Pujo Raharjo)

Rasa sepi jroning tengah wengi Kekes atis rasane ragaku Keplasing ati kebak ing pepenginan Ngudhari bebundhel pikir kang lumebu ing lamunan Tumenga tawang katon lintang gegojegan Sunaring rembulan peparing katresnan Sinusul mendhung sinelahing angkasa Banjur udan gerimis kilat thathit padha njerit Tembang kongkang angangkara ing pekarangan Irama lamba munggah rangkepan kepranan Kethuk kempyang ambabar beksa kasmaran Imbal swara tanggap basa kidunging kewan Bangun esuk para tani padha gumuyu Tindak sabin nggerak lembu gya hamluku Tanem winih nyenyuwun kang Maha Sih Mangsa rendheng Dewi Sri nyebar rejeki